İçinde biriken bir umman gibi olan kederlerin en acımasız olduğunda sonuna bir nokta koy ,
Doyasıya ağla bu gün
Yaslan ki yasama duyduğun umutsuzluğun, çaresizliğin
Verdiği acıları gözyaşlarınla sil bu gece kalbinden
Yasla basını omzuma;
Anlat herseyi seni üzen ne varsa, kimsesizim diye aklından geçmesin üzüntülerini yalnızlığında gizleme,
Hiç ummadığın anda hayatından çıkanların ızdırabını kendine yükleme, verilen emanetin iadesidir bu
Yasla basını omzuma;
Düşün, hisset, içinde yeşeren gülleri seyret doyasıya kokla, baharda canlanan hayatla gelen güzellikleri izle
Yaradanın sana verdiği bu hayatı istenildiği gibi yaşa
Yasla basını omzuma;
Hayatın sana verdikleriyle ve senden aldıklarıyla yetin,
Omuzlarında taşıdığın yükün ağırlığı hissettikçe çoğalır
Çoğaldıkça ağırlaşır, bir günde herseyi olduğu gibi kabullen değer verdiklerin seni bu uzun yolda yalnızlığa sürüklediğinde, Yaradanın;her nefes alışında
İçinde olduğunu düşün
Yasla basını omzuma;
Yorgunluktan düsen basını ağarmış saclarına inat bir
Kez daha dik tut! İçinde kopan fırtınalara bir set çek
Ve aldığın nefesin değerini, sana hiç düşünmeden her şeyi vaat eden, bütün bu olumsuzluklara rağmen
Yaşananlara rağmen sana yanlız değilsin diyeni
İdrak et!